บทนำ Part 2

แสงแดดอ่อนๆสาดส่องเข้ามาภายในห้องที่กว้างใหญ่ บนเตียงนอนสี่เสาตรงกลางห้องนั้นมีร่างๆหนึ่งนอนหลับใหลอยู่ เสียงนกร้องยามเช้าปลุกให้ร่างนั้นค่อยๆขยับตัวตื่นจากการหลับใหล

อืม เช้าแล้วหรือนี่ วันนี้แล้วสินะที่เราจะได้เห็นดินแดนแห่งนี้เป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะต้องจากไปตลอดกาล หญิงสาวนางนั้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่นางตื่นได้เต็มตา

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เซเรีย เจ้าตื่นหรือยังรีบไปทานข้าวเถอะแล้วเราจะได้เตรียมตัวกัน ว่าแต่ว่าเจ้าบอกกับเขาแล้วใช่ไหมว่าเราจะเริ่มแผนการกันวันนี้ ชีริลที่เดินเข้ามาเอ่ยบอกก่อนจะไปนั่งลงที่ข้างเตียง

จ้ะ ข้าบอกแล้ว พวกท่านพ่อพร้อมกันแล้วหรือ

พร้อมกันได้พักนึงแล้วล่ะ รอเจ้าไปทานข้าวเช้าพร้อมกันแล้วก็ค่อยออกเดินทางน่ะ ข้าไปรอเจ้าที่ห้องอาหารก่อนแล้วกันนะ รีบเข้าล่ะพวกท่านคงจะไม่อยากรอเจ้านานนัก เอ่ยจบนางก็เดินจากไป

อืม แล้วข้าจะรีบตามไป

----------------------------------

อ้าว แล้วท่านพ่อล่ะคะท่านอา เซเรียที่เพิ่งเดินเข้ามาภายในห้องอาหารถามด้วยความแปลกใจที่ไม่เห็นบิดาของตนนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารด้วย

มาแล้วหรอ เซเรีย นั่งสิ พอดีเกิดเรื่องอะไรขึ้นนิดหน่อยน่ะพ่อของหลานเลยต้องรีบไปสะสางก่อนแล้วเดี๋ยวอาก็ต้องรีบตามไปสมทบเหมือนกัน แล้วเห็นชีริลว่าทั้งสองคนจะไปขี่ม้าเล่นกันงั้นเหรอ ชายที่ได้ชื่อว่าท่านอา หรืออีกนัยหนึ่งคือ บิดาของชีริลนั้นกล่าวออกมา

อ้อ ค่ะ ก็ว่าจะไปเที่ยวเล่นคลายเครียดสักหน่อยน่ะค่ะ วันนี้ก็อากาศดีเสียด้วย เซเรียกล่าวพร้อมกับยิ้มออกมา

งั้นเหรอ ยังไงเสียวันนี้ก็รีบไปรีบกลับแล้วกันนะ สถานการณ์ตอนนี้ก็ไม่ค่อยจะสู้ดีเท่าไหร่นักหรอกต้องระมัดระวังตัวกันหน่อยล่ะทั้งสองคน อย่ามัวแต่เที่ยวกันจนเพลินนะ อาไปก่อนนะเดี๋ยวพ่อหลานจะรอนาน ดูแลตัวเองดีๆล่ะลูกชีริลอย่าเซี้ยวให้มันมากไปนักรู้มั้ย พอกล่าวจบยิ้มออกมากด้วยความเอ็นดูลูกสาวที่ทำหน้ายู่ กระเง้ากระง้อดบ่นพึมพำไม่ได้ศัพท์ กับคำพูดของบิดาตน จากนั้นก็เดินจากไปอย่างเร่งรีบ

แหม ชีริลก็ท่านอาท่านก็ไม่ได้คิดอย่างนั้นจริงๆหรอก ท่านก็พูดไปอย่างนั้นแหละ

เชอะ น้อยไปสิเห็นพูดอย่างนี้ทุกทีแหละ ก็ใครกันหล่ะที่เลี้ยงมาอย่างนี้ ชิชะ หาว่าเราเซี้ยว ไม่ใช่สักหน่อยนึง

เฮ้อ.... แต่อย่างน้อยก็ดีนะข้าจะได้ไม่ต้องเจอหน้าท่านพ่อก่อนไปให้รู้สึกผิดไปมากกว่านี้ เซเรียเอ่ยออกมาหลังจากที่เห็นชีริลยังบ่นพึมพำไม่เลิก

เมื่อได้ยินดังนั้นชีริลจึงหันกลับมาเอ่ยถามเซเรียด้วยเสียงเป็นห่วงยิ่ง เจ้าแน่ใจจริงๆเหรอเรื่องที่ไม่อยากพบท่านลุงก่อนเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะต้องจากไปตลอดกาลจริงๆน่ะ ข้าไม่รู้สึกอย่างนั้นหรอกนะ เจ้ากำลังหลอกตัวเองอยู่น่ะสิว่าเจ้าไม่อยากจะเจอ ข้าว่าเจ้าก็ผิดหวังอยู่ไม่น้อยหรอกที่ไม่ได้เจอหน้าท่านลุงน่ะ

ก็อาจจะจริงของเจ้าก็ได้ชีริล ข้าคงจะผิดหวังนิดหน่อย แต่ข้าก็ไม่ได้โกหกหรอกนะที่บอกว่าไม่อยากเจอเพราะรู้สึกผิดน่ะ ข้ารู้สึกเช่นนั้นจริงๆ

เอาล่ะ งั้นเราก็รีบออกเดินทางกันเถอะอย่าเสียเวลาไปมากกว่านี้เลย เดี๋ยวเกิดพวกท่านพ่อรู้ขึ้นมาจะยุ่งกันหมดพอดี เอ่ยจบหญิงสาวก็เดินนำไปทันทีโดยไม่รอเพื่อนของตน

ขณะที่ทั้งสองกำลังมุ่งหน้าไปทางคอกม้านั้น จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นทางด้านหลัง

พวกท่านทั้งสองจะรีบไปไหนกันหรือเจ้าคะ หญิงชราผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นมาหลังจากนายทั้งสองคนเร่งรีบเหมือนจะเดินทางไปไหน

พวกข้าจะไปขี่ม้าเที่ยวเล่นหน่อยน่ะจ้ะนมจ๋า ไม่มีอะไรหรอกข้าบอกกับท่านพ่อแล้ว งั้นพวกเราไปก่อนนะ ชีริลรีบพูดตัดบทแล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

เฮ้อ ..... จะรีบไปไหนของเค้ากันนักนะแค่จะไปขี่ม้าเล่นถึงกับต้องรีบร้อนขนาดนั้นเชียวหรือหญิงชราเปรยออกมาอย่างประหลาดใจกับการกระทำของคุณหนูของตน

ทางด้านหญิงสาวทั้งสองนั้นหลังจากมาถึงคอกม้าก็รีบจัดการนำออกมาแล้วขึ้นควบไปอย่างรวดเร็วจนบ่าวไพร่ทั้งหลายในบริเวณนั้นล้วนแต่แปลกใจกันเป็นทิวแถว

เอคิน เสียงเซเรียเรียกเหยี่ยวสีน้ำตาลทองสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของทั้งคู่ที่ยังไม่ค่อยโตดีนักให้ตามหลังไปอย่างรวดเร็ว

ภาพวิวทิวทัศน์สองข้างทางผ่านทั้งคู่ไปอย่างรวดเร็วทั้งสองไม่ได้สนทนากันเลยระหว่างที่ขี่ม้ามุ่งหน้าลงใต้ไปเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าเวลาได้ผ่านไปเท่าใดในที่สุดทั้งสองก็หยุดพัก ณ ลำธารเล็กๆสายหนึ่งเพื่อให้ทั้งม้าแล้วตนเองได้หยุดพักไปในตัว

อีกไม่ไกลเท่าไหร่ก็จะถึงสถานที่ที่เจ้านัดกับเขาไว้แล้วใช่มั๊ยเซเรีย ชีริลเอ่ยถามขึ้นหลังจากดื่มน้ำและพักกันจนเป็นที่พอใจแล้ว

อืม ขี่ม้าต่อไปอีกซักประมาณ 3-4 ชั่วโมงก็คงจะถึงแล้วล่ะ

ดีล่ะ งั้นข้าก็คงจะส่งเจ้าได้เพียงเท่านี้แหละนะเซเรีย ข้าคงไปไกลกว่านี้ไม่ได้หรอก ไม่เช่นนั้นข้าก็คงจะกลับไปไม่ทันก่อนค่ำ และพวกบ่าวไพร่อาจจะสงสัยแล้วส่งข่าวไปให้พวกท่านพ่อรู้ก็ได้ ถ้าข้ากลับไปคนเดียวก็ยังพอจะอ้างได้ว่าเราแยกทางกันกลับ ข้าถึงได้กลับไปคนเดียวไม่น่าสงสัยเท่าไหร่

จะเอาเช่นนั้นจริงๆเหรอข้ายังอยากให้เจ้าไปกับข้าต่ออีกจัง แต่ที่เจ้าพูดมาก็มีเหตุผล ไม่เช่นนั้นที่พวกเราอุตสาห์ทำไปก็คงจะเสียเปล่าเป็นแน่ เซเรียเริ่มเอ่ยอย่างเห็นด้วยแม้อีกใจหนึ่งจะยังอยากให้ชีริลไปด้วยกันต่อก็ตาม แต่ก็จนด้วยเหตุผลที่จะมาอ้างได้

อืม ข้าขอเตือนเจ้าเอาไว้หน่อยนะเซเรียไม่ว่าอย่างไรก็ตามอย่างเชียดกายเข้าใกล้เมืองเป็นอันขาดไม่เช่นนั้นมีปัญหาแน่ ให้อยู่ในบริเวณป่านี้แหละ แล้วสุดท้ายจำไว้นะว่าอย่าลังเลใจเป็นอันขาดไม่เช่นนั้นจะเป็นเช่นไรเจ้าก็คงจะรู้ดี ตัดสินใจให้แน่วแน่แล้วก้าวเท้าออกไปเลย เพราะหากเจ้าลังเลใจแม้แต่น้อยเจ้าก็จะไม่สามารถออกไปได้เข้าใจใช่มั๊ย รักษาตัวให้ดีล่ะ ข้าจะให้เอคินไปกับเจ้าต่อ มันจะกลับมาหาข้าเองเมื่อเจ้าไปแล้วอย่างปลอดภัย ข้าให้พรทั้งปวงจงอยู่กับเจ้าเพื่อนข้ากล่าวเจ้าชีริลก็เร่งควบม้ากลับไปในทิศทางเดิมที่ตนมา

ขอให้เจ้าโชคดีเช่นกัน เพื่อนรักของข้า รักษาตัวด้วย เซเรียเอ่ยตามหลังไปหวังจะให้เพื่อนของตนเองได้ยินเช่นกัน

++++++++++++++++++++++++++++++