บทนำ Part 2
แสงแดดอ่อนๆสาดส่องเข้ามาภายในห้องที่กว้างใหญ่ บนเตียงนอนสี่เสาตรงกลางห้องนั้นมีร่างๆหนึ่งนอนหลับใหลอยู่ เสียงนกร้องยามเช้าปลุกให้ร่างนั้นค่อยๆขยับตัวตื่นจากการหลับใหล
อืม เช้าแล้วหรือนี่ วันนี้แล้วสินะที่เราจะได้เห็นดินแดนแห่งนี้เป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะต้องจากไปตลอดกาล หญิงสาวนางนั้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่นางตื่นได้เต็มตา
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เซเรีย เจ้าตื่นหรือยังรีบไปทานข้าวเถอะแล้วเราจะได้เตรียมตัวกัน ว่าแต่ว่าเจ้าบอกกับเขาแล้วใช่ไหมว่าเราจะเริ่มแผนการกันวันนี้ ชีริลที่เดินเข้ามาเอ่ยบอกก่อนจะไปนั่งลงที่ข้างเตียง
จ้ะ ข้าบอกแล้ว พวกท่านพ่อพร้อมกันแล้วหรือ
พร้อมกันได้พักนึงแล้วล่ะ รอเจ้าไปทานข้าวเช้าพร้อมกันแล้วก็ค่อยออกเดินทางน่ะ ข้าไปรอเจ้าที่ห้องอาหารก่อนแล้วกันนะ รีบเข้าล่ะพวกท่านคงจะไม่อยากรอเจ้านานนัก เอ่ยจบนางก็เดินจากไป
อืม แล้วข้าจะรีบตามไป
----------------------------------
อ้าว แล้วท่านพ่อล่ะคะท่านอา เซเรียที่เพิ่งเดินเข้ามาภายในห้องอาหารถามด้วยความแปลกใจที่ไม่เห็นบิดาของตนนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารด้วย
มาแล้วหรอ เซเรีย นั่งสิ พอดีเกิดเรื่องอะไรขึ้นนิดหน่อยน่ะพ่อของหลานเลยต้องรีบไปสะสางก่อนแล้วเดี๋ยวอาก็ต้องรีบตามไปสมทบเหมือนกัน แล้วเห็นชีริลว่าทั้งสองคนจะไปขี่ม้าเล่นกันงั้นเหรอ ชายที่ได้ชื่อว่าท่านอา หรืออีกนัยหนึ่งคือ บิดาของชีริลนั้นกล่าวออกมา
อ้อ ค่ะ ก็ว่าจะไปเที่ยวเล่นคลายเครียดสักหน่อยน่ะค่ะ วันนี้ก็อากาศดีเสียด้วย เซเรียกล่าวพร้อมกับยิ้มออกมา
งั้นเหรอ ยังไงเสียวันนี้ก็รีบไปรีบกลับแล้วกันนะ สถานการณ์ตอนนี้ก็ไม่ค่อยจะสู้ดีเท่าไหร่นักหรอกต้องระมัดระวังตัวกันหน่อยล่ะทั้งสองคน อย่ามัวแต่เที่ยวกันจนเพลินนะ อาไปก่อนนะเดี๋ยวพ่อหลานจะรอนาน ดูแลตัวเองดีๆล่ะลูกชีริลอย่าเซี้ยวให้มันมากไปนักรู้มั้ย พอกล่าวจบยิ้มออกมากด้วยความเอ็นดูลูกสาวที่ทำหน้ายู่ กระเง้ากระง้อดบ่นพึมพำไม่ได้ศัพท์ กับคำพูดของบิดาตน จากนั้นก็เดินจากไปอย่างเร่งรีบ
แหม ชีริลก็ท่านอาท่านก็ไม่ได้คิดอย่างนั้นจริงๆหรอก ท่านก็พูดไปอย่างนั้นแหละ
เชอะ น้อยไปสิเห็นพูดอย่างนี้ทุกทีแหละ ก็ใครกันหล่ะที่เลี้ยงมาอย่างนี้ ชิชะ หาว่าเราเซี้ยว ไม่ใช่สักหน่อยนึง
เฮ้อ.... แต่อย่างน้อยก็ดีนะข้าจะได้ไม่ต้องเจอหน้าท่านพ่อก่อนไปให้รู้สึกผิดไปมากกว่านี้ เซเรียเอ่ยออกมาหลังจากที่เห็นชีริลยังบ่นพึมพำไม่เลิก
เมื่อได้ยินดังนั้นชีริลจึงหันกลับมาเอ่ยถามเซเรียด้วยเสียงเป็นห่วงยิ่ง เจ้าแน่ใจจริงๆเหรอเรื่องที่ไม่อยากพบท่านลุงก่อนเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะต้องจากไปตลอดกาลจริงๆน่ะ ข้าไม่รู้สึกอย่างนั้นหรอกนะ เจ้ากำลังหลอกตัวเองอยู่น่ะสิว่าเจ้าไม่อยากจะเจอ ข้าว่าเจ้าก็ผิดหวังอยู่ไม่น้อยหรอกที่ไม่ได้เจอหน้าท่านลุงน่ะ
ก็อาจจะจริงของเจ้าก็ได้ชีริล ข้าคงจะผิดหวังนิดหน่อย แต่ข้าก็ไม่ได้โกหกหรอกนะที่บอกว่าไม่อยากเจอเพราะรู้สึกผิดน่ะ ข้ารู้สึกเช่นนั้นจริงๆ
เอาล่ะ งั้นเราก็รีบออกเดินทางกันเถอะอย่าเสียเวลาไปมากกว่านี้เลย เดี๋ยวเกิดพวกท่านพ่อรู้ขึ้นมาจะยุ่งกันหมดพอดี เอ่ยจบหญิงสาวก็เดินนำไปทันทีโดยไม่รอเพื่อนของตน
ขณะที่ทั้งสองกำลังมุ่งหน้าไปทางคอกม้านั้น จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นทางด้านหลัง
พวกท่านทั้งสองจะรีบไปไหนกันหรือเจ้าคะ หญิงชราผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นมาหลังจากนายทั้งสองคนเร่งรีบเหมือนจะเดินทางไปไหน
พวกข้าจะไปขี่ม้าเที่ยวเล่นหน่อยน่ะจ้ะนมจ๋า ไม่มีอะไรหรอกข้าบอกกับท่านพ่อแล้ว งั้นพวกเราไปก่อนนะ ชีริลรีบพูดตัดบทแล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว
เฮ้อ ..... จะรีบไปไหนของเค้ากันนักนะแค่จะไปขี่ม้าเล่นถึงกับต้องรีบร้อนขนาดนั้นเชียวหรือหญิงชราเปรยออกมาอย่างประหลาดใจกับการกระทำของคุณหนูของตน
ทางด้านหญิงสาวทั้งสองนั้นหลังจากมาถึงคอกม้าก็รีบจัดการนำออกมาแล้วขึ้นควบไปอย่างรวดเร็วจนบ่าวไพร่ทั้งหลายในบริเวณนั้นล้วนแต่แปลกใจกันเป็นทิวแถว
เอคิน เสียงเซเรียเรียกเหยี่ยวสีน้ำตาลทองสัตว์เลี้ยงตัวโปรดของทั้งคู่ที่ยังไม่ค่อยโตดีนักให้ตามหลังไปอย่างรวดเร็ว
ภาพวิวทิวทัศน์สองข้างทางผ่านทั้งคู่ไปอย่างรวดเร็วทั้งสองไม่ได้สนทนากันเลยระหว่างที่ขี่ม้ามุ่งหน้าลงใต้ไปเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าเวลาได้ผ่านไปเท่าใดในที่สุดทั้งสองก็หยุดพัก ณ ลำธารเล็กๆสายหนึ่งเพื่อให้ทั้งม้าแล้วตนเองได้หยุดพักไปในตัว
อีกไม่ไกลเท่าไหร่ก็จะถึงสถานที่ที่เจ้านัดกับเขาไว้แล้วใช่มั๊ยเซเรีย ชีริลเอ่ยถามขึ้นหลังจากดื่มน้ำและพักกันจนเป็นที่พอใจแล้ว
อืม ขี่ม้าต่อไปอีกซักประมาณ 3-4 ชั่วโมงก็คงจะถึงแล้วล่ะ
ดีล่ะ งั้นข้าก็คงจะส่งเจ้าได้เพียงเท่านี้แหละนะเซเรีย ข้าคงไปไกลกว่านี้ไม่ได้หรอก ไม่เช่นนั้นข้าก็คงจะกลับไปไม่ทันก่อนค่ำ และพวกบ่าวไพร่อาจจะสงสัยแล้วส่งข่าวไปให้พวกท่านพ่อรู้ก็ได้ ถ้าข้ากลับไปคนเดียวก็ยังพอจะอ้างได้ว่าเราแยกทางกันกลับ ข้าถึงได้กลับไปคนเดียวไม่น่าสงสัยเท่าไหร่
จะเอาเช่นนั้นจริงๆเหรอข้ายังอยากให้เจ้าไปกับข้าต่ออีกจัง แต่ที่เจ้าพูดมาก็มีเหตุผล ไม่เช่นนั้นที่พวกเราอุตสาห์ทำไปก็คงจะเสียเปล่าเป็นแน่ เซเรียเริ่มเอ่ยอย่างเห็นด้วยแม้อีกใจหนึ่งจะยังอยากให้ชีริลไปด้วยกันต่อก็ตาม แต่ก็จนด้วยเหตุผลที่จะมาอ้างได้
อืม ข้าขอเตือนเจ้าเอาไว้หน่อยนะเซเรียไม่ว่าอย่างไรก็ตามอย่างเชียดกายเข้าใกล้เมืองเป็นอันขาดไม่เช่นนั้นมีปัญหาแน่ ให้อยู่ในบริเวณป่านี้แหละ แล้วสุดท้ายจำไว้นะว่าอย่าลังเลใจเป็นอันขาดไม่เช่นนั้นจะเป็นเช่นไรเจ้าก็คงจะรู้ดี ตัดสินใจให้แน่วแน่แล้วก้าวเท้าออกไปเลย เพราะหากเจ้าลังเลใจแม้แต่น้อยเจ้าก็จะไม่สามารถออกไปได้เข้าใจใช่มั๊ย รักษาตัวให้ดีล่ะ ข้าจะให้เอคินไปกับเจ้าต่อ มันจะกลับมาหาข้าเองเมื่อเจ้าไปแล้วอย่างปลอดภัย ข้าให้พรทั้งปวงจงอยู่กับเจ้าเพื่อนข้ากล่าวเจ้าชีริลก็เร่งควบม้ากลับไปในทิศทางเดิมที่ตนมา
ขอให้เจ้าโชคดีเช่นกัน เพื่อนรักของข้า รักษาตัวด้วย เซเรียเอ่ยตามหลังไปหวังจะให้เพื่อนของตนเองได้ยินเช่นกัน
++++++++++++++++++++++++++++++
ไม่นานหลังจากนั้นเซเรียก็เดินทางมาถึงที่นัดหมายและพบชายคนรักของตนรออยู่ก่อนแล้วทั้งสองจึงค่อยๆเดินต่อไปจนถึงสุดเขตแดน
พร้อมมั๊ยเซเรีย เราจะไปด้วยกันนะเราจะมีความสุขด้วยกันตลอดไป ชายหนุ่มผู้นั้นเอ่ยอย่างหนักแน่นเป็นเสมือนการให้คำมั่นพร้อมกันนั้นก็กระชับมือที่เกาะกุมมือบางนั้นไว้ให้แน่นยิ่งขึ้นเหมือนเป็นการตอกย้ำความมั่นใจ
อืมข้าพร้อมแล้วล่ะ เราไปกันเถอะ เอคินขอบใจเจ้ามากนะรีบกลับไปหาชีริลเถอะบอกนางว่าข้าไม่เป็นไรไม่ต้องเป็นห่วง ขอบคุณและก็ ลาก่อน...... เซเรียเอ่ยออกมาแล้วก้าวเดินออกไปพร้อมกับเอคินที่รับรู้คำสั่งของนายและบินจากไปจนไกลลับตา
แต่แล้วทำไมนางกลับไม่สามารถก้าวออกไปได้ทั้งๆที่คนรักของนางก้าวออกไปได้ครึ่งตัวแล้ว
เกิดอะไรขึ้นน่ะ ชายหนุ่มถามอย่างร้อนรนที่เห็นหญิงสาวที่ตนรักไม่สามารถก้าวผ่านเขตแดนไปได้
อย่าลังเลใจเป็นอันขาดเซเรีย จำไว้ อย่าลังเลใจทันใดนั้นเสียงของชีริลก็ดังเข้ามาในสติของนาง
อ้า ... นี่ข้าเกิดลังเลใจงั้นหรือนี่ ไม่ข้าจะไม่ลังเลใจอีกแล้ว ข้าจะก้าวเดินต่อไปอย่างมั่นคง ก้าวต่อไปข้างหน้าสู่อนาคตที่ข้าได้เลือกเอาไว้แล้ว จากนั้นนางก็ลองก้าวเดินต่อไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจยิ่ง
นาง
++++++++++++++++++++++++++++
กี๊ซซซซซซซซซซ
เสียง เสียงหนึ่งแหวกท้องฟ้ามาแต่ไกลเป็นการบอกให้รู้ว่า เอคินได้กลับมาแล้ว
หลังจากที่แยกทางกันไปชีริลก็กลับมาทันอาหารมื้อค่ำอย่างฉิวเชียด เป็นผลให้นางโดนแม่นมบ่นตั้งแต่เย็นยันค่ำจึงจะเลิกได้ แต่จิตใจของนางก็ไม่ได้ฟังที่แม่นมพูดเลยแม้แต่นิดเดียว ภายในใจคอยแต่จะกังวลเรื่องของเพื่อนรักตลอดเวลา ได้แต่รอคอยเวลาที่เอคินจะกลับมา เหมือนเป็นการยืนยันว่า เซเรียได้จากไปอย่างปลอดภัยแล้ว
เมื่อนางได้ยินเสียงเอคินแหวกอากาศมาแต่ไกลในตอนเช้าตรู่นั้น นางจึงยินดีเป็นอย่างมากที่ในที่สุดข่าวสารสุดท้ายของเพื่อนนางก็มาถึงเสียที แค่นี้นางก็เบาใจได้ว่าเซเรียได้จากไปอย่างปลอดภัยแล้ว
เจ้าคงจะเหนื่อยมากสินะเอคิน ไปเจ้าไปพักเถอะข้าให้คนเตรียมเหยื่อ เตรียมน้ำและที่นอนให้เจ้าได้พักผ่อนแล้วขอบใจเจ้ามากนะ เอคิน ชีริลกล่าวพร้อมกับเอามือลูบไปเบาๆบนหัวของเอคินเป็นการชม เจ้าเหยี่ยวก็เอาหัวมาไซร้คอของชีริลเหมือนจะเป็นการตอบรับแล้วก็บินจากไปยังที่ที่มันจะได้พักผ่อนเสียทีหลังจากการเดินทางอันยาวนานนี้ผ่านพ้นไป
หวังว่าเจ้าคงจะโชคดีมีความสุขกับอนาคตที่เจ้าได้เลือกเองนี้นะ เซเรีย เพื่อนรักของข้า
กรี๊ดดดดดดดดดด ในที่สุดก็จบบทนำจนได้ โฮฮฮฮ....... ดีใจเป็นล้นพ้น TOT ยินดี ยินดี
